Domowa medycyna
Gdy chorowałam w dzieciństwie, moja mama starała się wyleczyć mnie domowymi sposobami. Dzięki temu bardzo często unikałam wizyt u lekarza i zastrzyków, których bardzo się bałam. Uważam, że korzystne jest postawienie na naturalne, domowe sposoby leczenia, zamiast na trucie się antybiotykami. Oczywiście, nie uważam, że można zastąpić tradycyjne leczenie naturalnym, ale jedno może drugie wspierać. Czasem naturalne sposoby złagodzą stan choroby, czasem nawet ją zniszczą. W medycynie znane jest wiele przypadków wyleczeń za pomocą ziół czy innych naturalnych sposobów, nawet w bardzo ciężkich przypadkach. Warto zatem dowiedzieć się na ten temat więcej – może to przynieść wiele korzyści. Oczywiście, nie trzeba liczyć tylko na te sposoby, ale można je potraktować wspomagająco. Można je stosować także profilaktycznie czy wzmacniająco – dla wzmocnienia np. włosów, paznokci, polepszenia stanu skóry. Informacje na ten temat najlepiej szukać w publikacjach fachowych – książkach i prasie, ewentualnie u osób, które się tym zajmują. Nagłe podniesienie się temperatury ciała albo inaczej nagłe wystąpienie gorączki u dziecka — samo w sobie nie jest chorobą, lecz najczęściej objawem, że ona się rozpoczyna. Gorączka bowiem to jeden z mechanizmów obronnych organizmu zaatakowanego przez np. bakterie lub wirusy. Wysokiej temperatury ciała u dziecka nie można lekceważyć, lecz natychmiast należy się zwrócić do lekarza, który udzieli odpowiednich wskazówek, co do dalszego postępowania. Jeżeli gorączce towarzyszą drgawki (konwulsje), utrata przytomności, duszność, sinica wokół ust, ból gardła z chrypką i ból brzucha, to działanie nasze powinno być bardzo szybkie. Doraźnie staramy się pomóc dziecku w ten sposób, że je kładziemy do łóżka, rozbieramy, przykrywając tylko lekkim kocem lub prześcieradłem i podajemy polopirynę S (Polopiryna S jest łatwo i dobrze rozpuszczalna w wodzie) zależnie od wieku: ‘A—’A tabletki, a starszym dzieciom całą. W razie wysokiej temperatury trzeba działać szybko, podajemy więc piramidon 0,1 (Pyramidonumj w tabletce lub w czopku doodbytniczo. Małemu dziecku podajemy l/2 tabletki lub l/2 czopka, starszemu całą tabletkę lub cały czopek.
Dzieciom starszym możemy podać xli—1 tabletki piramidonu 0,3. Jeśli dziecko wymiotuje, to lepiej podać mu piramidon w czopku doodbytniczo. Szybsze obniżenie temperatury ciała u dziecka uzyskamy przez nacieranie skóry wodą, która parując chłodzi. Podobnie działa wlewka ,z chłodnej wody do odbytnicy lub chłodny kompres na głowę. Najczęstszą przyczyną gorączki u dziecka jest angina, którą łatwo można stwierdzić, oglądając gardło, czy nie jest zaczerwienione łub czy nie ima nalotów na migdałkach. Obserwując (a najlepiej notując wahania gorączki u dziecka) śledzimy postęp choroby. Notowanie wahań temperatury może być pomocne lekarzowi leczącemu dziecko. Lekarza wezwanego do dziecka z wysoką temperaturą należy zawsze poinformować o tym, jakie środki zastosowano przed jego przyjściem. Omdleniem nazywamy utratę przytomności wskutek niedostatecznego dopływu krwi do mózgu lub jej niedostatecznego utlenowania. Niedostateczny dopływ krwi do mózgu (spadek ciśnienia krwi) może powstać wskutek niedostatecznej pracy serca, albo w wyniku gwałtownego rozszerzenia się naczyń krwionośnych i odpływu krwi do narządów jamy brzusznej. Omdlenie może też wystąpić po gwałtownych krwotokach, a u osób wrażliwych po wzruszeniach z przerażenia, lęku, wstrząsającego widoku, silnego bólu (np. przy złamaniu kości), widoku krwi (np. przy pobieraniu krwi do badań laboratoryjnych) itd. Zmęczenie, brak powietrza, przebywanie w dusznym i nie przewietrzonym lub pełnym ludzi pomieszczeniu — to czynniki sprzyjające wystąpieniu omdlenia. Omdlenie zwykle poprzedzają takie objawy, jak zblednięcie twarzy, sinica warg i zimny pot na czole, skroniach itp. Chory mówi, że mu duszno, że ma szum w uszach, że robi mu się ciemno przed oczami. Po odzyskaniu przytomności pozostaje często uczucie znużenia i ból głowy. Ratowanie zemdlonego dziecka rozpoczynamy od dostarczenia mu świeżego powietrza. Jeżeli zemdlało w pomieszczeniu zamkniętym, otwieramy szeroko okna, drzwi lub wynosimy dziecko na świeże powietrze. Zemdlone dziecko układamy płasko na plecach, z głową nisko ułożoną, rozpinamy mu ubranie, a twarz skrapiamy zimną wodą. Skronie możemy natrzeć wódką lub wodą kolońską.
Uderzenie po twarzy ręcznikiem zmoczonym w zimnej wodzie, a nawet uderzenie dłonią, dają zwykle dobre rezultaty, mija bladość twarzy — dziecko odzyskuje przytomność. Mimo to nie powinno od razu wstać, lecz poleżeć tak długo, aż ustąpi uczucie osłabienia. Jeżeli wszystkie opisane zabiegi nie odniosą skutku i dziecko nie odzyskuje przytomności w ciągu kilku minut, jest to oznaką, że przyczyna omdlenia jest poważniejsza. Należy wtedy wezwać lekarza, a równocześnie zastosować sztuczne oddychanie. Nie należy podawać mdlejącemu lub zemdlonemu wody do picia, gdyż w stanie nawet lekkiego zamroczenia może się nią zakrztusić. Omdlenie może być objawem poważnej choroby (np. choroby serca). Dlatego dziecko, które ma skłonność do tego rodzaju zasłabnięć, powinno być zbadane przez lekarza i w razie potrzeby poddane leczeniu. Zdarza się czasami, że u dziecka, podobnie jak u dorosłego rozwija się nagle lub powoli senność, inna niż dotychczas obserwowana u dziecka. Dziecko, mimo że jest budzone, śpi dalej słabo reaguje albo zupełnie nie reaguje na to, co się wokół niego dzieje. Przyczyn tego stanu może być oczywiście wiele. Między innymi senność tego rodzaju występuje: w zapaleniu mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, po urazie, po ataku padaczkowym, po udarze słonecznym, po zatruciu, w przebiegu cukrzycy (p. także s. 24). chorób nerek itd. Czasami śpiączka jest tak głęboka, że dziecko jest zupełnie wiotkie, „leje się przez ręce”. We wszystkich przypadkach śpiączki należy natychmiast wezwać lekarza. Zwłoka może decydować o życiu dziecka. Lekarza należy dokładnie poinformować, w jakich okolicznościach wystąpiły objawy śpiączki. Dziecku w stanie śpiączkowym nie wolno podawać żadnych płynów do picia, bo może się zachłysnąć, w wyniku czego może rozwinąć się groźne, zachłystowe zapalenie płuc. W czasie śpiączki temperatura ciała bardzo się obniża. Dlatego przy przewożeniu dziecka do lekarza lub szpitala trzeba je dobrze okryć. Musimy zwrócić na to uwagę specjalnie w chłodnej porze roku. Im dziecko jest młodsze, tym łatwiej występują u niego drgawki, zwane potocznie konwulsjami.
Przyczyn drgawek jest bardzo dużo. U noworodka mogą być objawem uszkodzenia mózgu lub wylewu krwi do mózgu w się przewlekającego się ciężkiego porodu. Mogą też być objawem tężca, jeżeli poród odbył się w niehigienicznych warupt i nastąpiło zakażenie rany pępkowej zarazkami tężca. Za te najczęściej znajdują się w ziemi, kurzu ulicznym, a p wszystkim w nawozie końskim. U niemowląt i małych dzieci drgawki są najczęściej następstwem wysokiej lub podwyższonej temperatury ciała, który towarzyszy różnym chorobom zakaźnym, np. zapaleniu gardła (anginie), zapaleniu płuc, ucha itp. Drgawki towarzyszyć mogą zapaleniu mózgu i urazom głowy połączonym ze wstrząsem lub urazem Drgawki są również objawem epilepsji. Drgawki objawiają się rytmicznymi skurczami rączek i przy czym głowa jest odchylona ku tyłowi, dziecko jest przytomne, wywraca oczy do góry, zaciska zęby, oddech ma ciężki. Na ustach może pojawić się piana, a niekiedy dziecko mimo woli oddaje mocz i kał. Drgawki są efektem podrażnienia tkanki mózgowej. Drgawki u dziecka (szczególnie, kiedy zjawiają się po raz pierwszy) sprawiają wstrząsające wrażenie na otoczeniu, przede wszystkim na matce. Jednakże nie są one na ogół groźne, w większości przypadków same wkrótce ustępują bez względu na to, czy zastosowano jakieś leczenie, czy nie. Atak zwykle nie trwa długo (kilka minut). Natomiast drgawki dłużej trwające są już groźnym objawem dla życia dziecka. W przypadkach wystąpienia drgawek u dziecka należy je ułożyć na boku, otworzyć okna i spokojnie poczekać aż drgawki miną. Należy pilnie obserwować, czy dziecko nie przygryza sobie języka. Najlepiej, aby miało szczęki rozwarte, dlatego wsuwamy między zęby zwinięty kawałek gazy, drewniany kołek lub trzonek od szczoteczki do zębów. W czasie drgawek nie wolno dziecku podawać żadnych płynów, gdyż płyn, przedostając się do oskrzeli, może spowodować zapalenie płuc. Jeżeli przy każdym podwyższeniu się temperatury występują u dziecka drgawki, a zwykle matka i otoczenie wiedzą o tym, to nieraz można zapobiec drgawkom, podając środki obniżające gorączkę,” a więc polopirynę S lub piramidon, w ilościach przepisanych już uprzednio przez lekarza.